Geschiedenis Het ontstaan Eind 2004 gingen in Helmond, Eindhoven en Tilburg familieleden en professionals met elkaar in gesprek. Directe aanleiding was een studieweek in Boston van enkele professionals eerder dat jaar. Tijdens één van die dagen werd gesproken over ervaringsdeskundige familieleden die les gaven aan hulpverleners met als thema: "Wat hulpverleners moeten weten over gezinnen". Er werd les gegeven door familieleden van de Amerikaanse familieorganisatie NAMI (National Alliance for the Mentally Ill) samen met een professional, LeRoy Spaniol,van het Center for Psychiatric Rehabilitation. De familieleden gaven een inkijk in hun gezin, vertelden over hun persoonlijke ervaringen met de psychiatrische problemen van hun naaste en gaven hierbij talloze tips over hun verwachtingen ten aanzien van goede opvang en begeleiding. Dit bleek een eyeopener omdat aan de hand van de ervaringsverhalen pas goed duidelijk werd wat voor invloed de psychiatrische aandoening van een familielid heeft op een naastbetrokkene. Het werd familieleden en professionals duidelijk, dat ook de ervaringen van familieleden in Nederland prima zijn aan te wenden om de mensen uit de praktijk, de hulpverleners, bij te scholen: ervaringen als directe bron van kennis. Een omgekeerde wereld ook: familieleden, die lesgeven aan hulpverleners! Er volgde een jaar van pionieren. Een stimulans kwam uit onverwachte hoek: een particulier fonds en de Provincie Noord Brabant waren direct enthousiast en steunden de initiatiefnemers: "Familie als Bondgenoot" werd geboren.  "Zie naastbetrokkenen niet langer als de oorzaak van de problemen van hun familielid maar als sleutel om tot een oplossing te komen. Stel je solidair op met familieleden, zij zijn immers bondgenoot op de weg naar herstel". Uiteindelijk zijn het de familieorganisaties in Helmond, Eindhoven en Tilburg, die samen met de GGZ- organisaties in deze steden, de RIBW Midden Brabant, de Provinciale Raad voor de Volksgezondheid en Maatschappelijke Zorg en de Fontys Hogeschool , "Familie als Bondgenoot" verder van de grond tillen. Eerste doel was lesmateriaal voor hulpverleners te ontwikkelen opdat zij beter leren om  gaan met gezinnen en met andere naastbetrokkenen. Zo kwamen twee lesmodules tot stand (over ervaringen en veranderingen in een gezin wanneer duidelijk wordt dat een gezinslid een ernstige psychiatrische ziekte heeft). Ook werden docententeams, bestaande uit een hulpverlener en twee familieleden, samengesteld. Om hun rol als docent te kunnen invullen deden zij extra theoretische kennis op uit de literatuur en werden familieleden getraind om hun ervaringsverhalen te vertellen. Vervolgens zijn de docententeams aan de slag gegaan met het geven van cursussen.   © Familie als Bondgenoot 2016