Projectleiding © Familie als Bondgenoot 2016 Inmiddels is het alweer geruime tijdgeleden dat ik toe mocht treden tot de projectgroep van de Familie als Bondgenoot (FAB). Ik kende het project natuurlijk al veel langere tijd maar vanwege een ernstig motorongeluk ben ik er niet toegekomen me er ook nadrukkelijk mee te gaan bemoeien. Giel Verhaegh In de afgelopen bijna 2 jaar ben ik vooral druk bezig geweest weer balans in mijn eigen privé situatie te krijgen. Het is een verschrikkelijke moeilijke periode in mijn leven geweest die ik redelijk ben doorgekomen mede dankzij mijn vrouw Rosita, mijn zoon Guido en dochter Fleur. Ik zou mijn familie, vrienden, collega's en kennissen erg veel tekort doen als ik hen hier niet zou noemen. Ik heb ervaren hoe waardevol naastbetrokkenen kunnen zijn als je het moeilijk hebt. Op momenten maak ik ook gebruik van die ervaringen en noem ik me ervaringsdeskundige omdat ik zelf in een herstelproces terecht ben gekomen en de gezondheidszorg vanuit een ander perspectief ervaar en ervaren heb. Professioneel heb ik inmiddels (35 jaar in het vak) ook enige deskundigheid ontwikkeld door het opdoen van praktijkervaring en studie. Na mijn B-opleiding ben ik blijven werken en heb ik het werk steeds gecombineerd met studie. Uiteindelijk heeft dat geresulteerd in een universitaire opleiding Gezondheidswetenschappen en enkele jaren later ben ik gepromoveerd aan de universiteit van Tilburg (Tranzo). Mijn proefschrift handelde over de effecten een outreachende wijze van behandelen (ACT) bij jongeren die voor het eerst in hun leven geconfronteerd werden met een psychose. Ook hier is de overtuiging ontstaan dat mensen als het even kan niet opgenomen moeten worden. Herstel in de eigen omgeving is, ook aangetoond in mijn onderzoek, (kosten-)effectiever. Naastbetrokkenen zijn daarbij heel hard nodig en dienen daarom een rol te krijgen in het herstelproces van de cliënt maar moeten vaak ook zelf aandacht krijgen. Inmiddels ben ik weer voldoende hersteld om me te gaan bezighouden met het geweldige initiatief 'de familie te betrekken bij het herstel proces van cliënten en daar bij expliciet aandacht geven aan het herstel proces van familieleden zelf'.In mijn nieuwe functie programma-manager naastbetrokkenen bij GGzE had ik contacten met leden van familieorganisaties en mensen die actief zijn binnen FAB. Hun inspirerende uitstraling maakte me nog meer nieuwsgierig en overtuigde me nog meer, o.a. door de zeer indrukwekkende ervaringsverhalen van familieleden, van het feit dat de samenwerking om tot een succesvol herstel te komen, minsten dient te geschieden door het bundelen van krachten van de cliënt, hulpverleners maar ook die van de naastbetrokkenen. En nu weer terug naar het thema: introductie. Ik werd dus gegrepen door onderzoek, eigen ervaringen en ervaringsverhalen van familieleden en dacht daar is veel te doen en vooral veel te winnen. Ik beschouw het als mijn opdracht voor de komende jaren die winst binnen te gaan halen in samenwerking met gelijkgezinden. Ik wens ons allen daar veel succes bij! Giel Back